DVT-certificaten geven schijnzekerheid zolang de volledige validatie ontbreekt

Het artikel laat zien hoe design validation testing in de praktijk regelmatig verkeerd wordt geïnterpreteerd, met serieuze gevolgen voor veiligheid en betrouwbaarheid. Colin Zegers waarschuwt dat DVT zoals uitgevoerd volgens MESC SPE 77/300 Appendix C uitsluitend het testgedeelte afdekt en geen uitspraak doet over ontwerpvalidatie, supplier control of audit van de productielocatie. Toch beschouwen veel eindgebruikers een geslaagde DVT-test als volledige goedkeuring, terwijl in werkelijkheid circa 60 tot 70 procent van de valves tijdens deze testen faalt door casting defects, gasket failures, stem seal issues of lekkages bij extreme pressure- en temperaturecondities. Dit type faalgedrag wordt tijdens DVT-trajecten vastgesteld met gecontroleerde druktesten onder representatieve belastingen. Deze misvatting leidt ertoe dat valves worden geïnstalleerd op basis van onvolledige zekerheid, met verhoogde risico’s op falen in het veld.

Zegers positioneert correcte interpretatie van DVT en strikte naleving van het volledige MESC SPE 77/300-proces als onmisbaar voor aantoonbare valve-integriteit. Appendix C is een noodzakelijk, maar beperkt instrument dat uitsluitend bevestigt of een valve binnen zijn opgegeven design limits functioneert tijdens mechanische en thermische cycli, niet of het totale ontwerp- en productieproces voldoet aan de vereiste standaarden. Als onafhankelijk testexpert benadrukt Zegers dat end users zelf verantwoordelijkheid moeten nemen voor volledige compliance en heldere specificaties, juist omdat testresultaten zonder context hun waarde verliezen. Wie wil begrijpen waar DVT eindigt en waar echte ontwerpvalidatie begint, vindt in het volledige artikel inzichten die directe impact hebben op inkoop, risicobeheersing en operationele veiligheid.